Foto – Workuta

Workuta
FOTOGRAFIE ARCHIWALNE
a
Fragment panoramicznego zdjęcia pejzażu kompleksu obozowo-przemysłowego w Wrokucie – Workutłag wykonanego z wierzchołka hałdy kopalni nr 9-10 przez polskiego więźnia Bernarda Grzywacza po zwolnieniu z obozu w 1955 roku.
Na pierwszym planie obóz przy kopalni nr 9-10. Na horyzoncie hałda i szyb kopalni nr 1 „Kapitalnaja”. Z prawej, za ogrodzeniem obozu, esowato wygięta linia kolejowa prowadząca do miasta Workuta, za nią północno-wschodnia część obozu przy kopalni nr 1 „Kapitalnaja”. Na horyzoncie po lewej od hałdy miasto Workuta.
Workuta 1955-1956.
Fot. Bernard Grzywacz. Archiwum Ośrodka KARTA.
a
Zwolnieni z obozów żołnierze AK Natalia Odyńska i Olgierd Zarzycki. Pobrali się w Workucie w 1956 roku. Brat Natalii Odyńskiej, Jeremi, został zastrzelony podczas próby ucieczki z obozu w 1954 roku. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany.
a
Żołnierz AK Władysław Borysiewicz (z prawej), drugi mężczyzna nieznany. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany.
a
Stanisław Kiałka (z lewej) i Wiktor Han. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany.
a
Żołnierze AK Jadwiga Ambroziewicz i Edward Muszyński po zwolnieniu z obozów. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany.
a
Pogrzeb nieznanej osoby, prawdopodobnie zmarłej po zwolnieniu z obozu.
Pierwszy z lewej żołnierz AK Józef Jodko, pozostałe osoby nieznane.
Fot. autor nieznany. Workuta 1955.
a
Groby Jeremiego Odyńskiego i Jana Preuznera zastrzelonych w czasie próby ucieczki z obozu w 1954 roku. W miejscu pochówku więźniów wbijano słupek z ich numerem obozowym. W 1956 roku więźniowie zwolnieni z łagrów po tych numerach odnajdywali groby towarzyszy i stawiali na nich krzyże. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany.
a
Jadwiga Olechnowicz i Witold Augusewicz. W tle cmentarz ofiar strajku w obozie przy kopalni nr 29 krwawo stłumionego 1 sierpnia 1953 roku. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany.
a
Cmentarz, na którym grzebano więźniów kopalni nr 9-10 i obozu „Sangorodok” (sanitarnyj gorodok) przeznaczonego dla skazanych niezdolnych do pracy (widoczny na drugim planie), a także zesłańców z osiedla Jużnyj (Południowe).
Za obozem hałda kopalni nr 9-10, na horyzoncie kopalnia nr 1 „Kapitalnaja”. Workuta 1955.
Fot. Bernard Grzywacz. Archiwum Ośrodka KARTA
a
Stanisław Kiałka. W tle obóz i kopalnia nr 9-10. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany, zdjęcie zrobione aparatem Stanisława Kiałki.
a
Stanisław Kiałka. W tle obóz i kopalnia nr 9-10. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany, zdjęcie zrobione aparatem Stanisława Kiałki.
a
Stanisław Kiałka. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany, zdjęcie zrobione aparatem Stanisława Kiałki.
a
Franciszek Sitnik i Piotr Pietkiewicz (z prawej). Workuta 1955.
Fot. autor nieznany.
a
Grupa Polaków, byłych więźniów łagrów Workuty. Od lewej: Franciszek Sitnik, Jadwiga Ambroziewicz, Natalia Odyńska, Wanda Cejko, Janina Zuba, Stanisław Kuźma, Michał Tatarzycki. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany.
a
Józef Zwinogrodzki, żołnierz AK, lekarz medycyny, przed powrotem do Polski. Workuta 1955.
Fot. autor nieznany

 

FOTOGRAFIE WSPÓŁCZESNE
a
Workuta 1990-1991.
Fot. Tomasz Kizny
a
Pozostałości zony – strzeżonego miejsca pracy więźniów. Workuta 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Pozostałości zony – strzeżonego miejsca pracy więźniów. Workuta 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Pozostałości zony – strzeżonego miejsca pracy więźniów. Workuta 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Pozostałości zony – strzeżonego miejsca pracy więźniów. Workuta 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Grób więżnia na cmentarzu przy kopalni nr 29 – obecnie „Jur-Szor”, gdzie pogrzebano więźniów zastrzelonych w czasie tłumienia strajku w 1953 roku. Workuta 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Cmentarz przy kopalni nr 29 – obecnie „Jur-Szor” (na horyzoncie), gdzie pogrzebano więźniów zastrzelonych w czasie tłumienia strajku w 1953 roku. Workuta 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Kobiety pracujące w kopalni „Jur-Szor”, dawnej kopalni nr 29. Workuta 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Miasto Workuta, 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Miasto Workuta, 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Anna Krikun, Ukrainka, więziona w Workutłagu w latach 1943-1956, numer obozowy Ju-683. W tle stara cegielnia Kirpicznyj-2, w której pracowała jako więźniarka łagru kobiecego o zaostrzonym reżimie. Po zwolnieniu z obozu została w Workucie, pracowała w kopalni nr 17, była członkiem zarządu workuckiego Stowarzyszenia Memoriał. Workuta, 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Władimir Timonin z córką na tle kotłowni w kopalni nr 17, gdzie pracował przez dziewięć lat jako więzień numer 2Z-883. W latach 1943-1945 Timonin był więźniem hitlerowskiego obozu Stutthof, po powrocie do Związku Radzieckiego aresztowany za „zdradę ojczyzny” i skazany na piętnaście lat łagrów, w latach 1945-1955 więzień Workutłagu. Po uwolnieniu osiedlił się w Workucie, pracował w administracji zagłębia, doszedł do stanowiska zastępcy dyrektora Zjednoczenia Węglowego „Workutaugol”. Był wiceprzewodniczącym workuckiego Stowarzyszenia Memoriał. Workuta, 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Leonid Kossowski, Ukrainiec, na tle na terytorium byłego obozu „Priedszachtnaja”, w którym Kossowski urodził się w 1947 roku. Po urodzeniu w łągrze przekazano go do domu dziecka, skąd potem zabrała go na wychowanie babka. Matka więźniarka obozów Workuty w latach 1944-1955, ojciec nieznany. Po uwolnieniu z obozu matka osiadła w Workucie. Leonid Kossowski wrócił do Workuty w wieku siedemnastu lat. Pracował jako mechanik urządzeń górniczych. Miasto Workuta, 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Paweł Iwanowicz Niegrietow, więzień Workutłagu w latach 1946-1955, numer obozowy Ju-491. Pracował dziewięć lat w kopalni nr 40, a następnie szesnaście lat już jako wolny pracownik w wydziale geologicznym tej samej kopalni (obecnie „Workutinskaja”). Ukończył zaoczne studia historyczne w Leningradzie. Autor pierwszego opracowania naukowego dotyczącego historii Workutłagu opublikowanego w samizdacie w 1975 roku oraz tomu wspomnień łagrowych „Wszystkie drogi prowadzą na Workutę” wydanego na Zachodzie. Za te publikacje był represjonowany przez KGB jeszcze w latach osiemdziesiątych. Miasto Workuta, 1990.
Fot. Tomasz Kizny
a
Osiedle górnicze Stroitielnyj, dawniej zamieszkane przez zesłańców i ludzi zwolnionych z obozów bez prawa wyjazdu z Workuty. Na horyzoncie kopalnia „Siewiernaja”, w czasach stalinowskich kopalnia i łagier nr 5. Miasto Workuta, 1990.
Fot. Tomasz Kizny